کاش وقتی آدم ها قصد ترک کردنمون رو دارن

کاش وقتی آدم ها قصد ترک کردنمون رو دارن،قبلش بهمون بگن ببین: بعد من،برو اینجا حالت خوب میشه،این کارو انجام بده آروم میشی،این حسو جای چشم هام بگذار که دیگه به من فکر نکنی،این حس رو جای دست هام بگذار تا آروم بگیری.

آخه وقتی کسی رو داری بزرگ ترین اتفاق زندگیت عشق نیست،بزرگ ترین تغییری که برات حادث میشه اینه که دیگه بلد نیستی با تنهایی خودت چیکار کنی،نمیشینی به این فکر کنی که تنهایی چطوری حالتو خوب کنی.

ما بارها تو زندگیمون تنها میشیم قبول اما میون همه آدم هایی که صابونشون به تنمون میخوره یه وقتایی یکی با همه برامون متفاوت میشه.

نمیشه از تنهایی بعد اون گذشت،نمیشه تو تنهاییِ ترکِ اون،خودت رو مدیریت کنی!

کاش اونی که با همه متفاوته قبل از رفتنش بهت بگه بعد از اون کجا باید بری!

نگو که مهم ترین آدم زندگیت هیچوقت نمیره چون دیگه دوره "تا همیشه" مرده!

پس همیشه یجوری باش که انگار فردایی نیست!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *