نیاز به مهدی

در ديدگاه اهل معرفت، ظهور حضرت مهدي آنگاه اتفاق خواهد افتاد که نسبت به او احساس نياز شود. <**... ادامه مطلب**>اگر اين احساس نياز به مهدي به طور انفرادي باشد ظهور براي همان شخص به صورت ظهور باطني اتفاق خواهد افتاد و اگر احساس نياز همگاني شود ظهور امام علاوه بر ظهور باطني در ظاهر هم محقق خواهد شد زيرا شرايط براي ظهور و درک امام فراهم خواهد شد. تا وقتي که ما احساس نياز به امام نداشته باشيم اگر امام هم ظهور کند آش و کاسه همان است که در زمان ائمه قبل بود يعني جامعه با امام کاري نخواهد داشت و امام در اين جامعه منزوي شده و حضورش در چنين جامعه اي بدون استفاده خواهد بود. کساني که تلقّي آنها از انسان بيش از يک روده دراز نيست هيچگاه به امام نياز چيدا نخواهند کرد چرا که يک روده پُر کن هم مي تواند نياز آنها را بر طرف کند. اما کسي که از حدّ غريزه بالاتر رفت و انسان را محدود به خور و خواب و خشم و شهوت ندانست نيازي بالاتر از اينها دارد. بعضي ها جامعه را طويله اي مرفّه مي خواهند يعني جامعه اي مي خواهند که در آن حيواناتي هستند که به جز خور و خواب و خشم و شهوت اما به صورت مدرن و مکانيزه و مجهز به تکنولوژي چيز ديگري ندارد و براي چنين جامعه اي رئيس جمهورهاي کشورهاي غير ديني هم زيادي است بلکه چنين کساني را مي خواهند که در اين سطح - و نه بيشتر نيازشان را بر طرف کند. تا وقتي که جامعه ما گمان ميکند که مشکلاتشان با فلان رئيس جمهور و فلان وزير و ... بر طرف مي شود در چنين جامعه اي چشم اميدي به ظهور نمي توان داشت و توقع ظهور امام در چنين جامعه اي خيالي خام بيش نيست. زيرا نياز اين جامعه هنوز نياز به امام را درک نکرده و همين نشان ميدهد که نيازش سطحي و دنيوي آن هم از نوع رفاه طلبي و اشرافي گري است. اما اگر فهميديم که مشکلات ما از جاي ديگر نشأت گرفته و تنها يک نفر است که مي تواند وضعيت نا بسامان ما را سامان دهد و از طرفي نيازهاي سطحي خود را ارتقا داده و به نيازهاي بالاتر از رفاه طلبي و دنيازدگي برسيم در اين هنگام است که مي توان شميم ظهور را استشمام کرد زيرا تا وقتي که اين احساس نياز در ما پديدار نگردد حتي از ظهور امام هم بهره اي نخواهيم برد و نهايت بهره اي که از امام خواهيم داشت به اندازه آخوند محله مان است لذا در چنين وضعيتي طبق حکمت الهي ظهور هم اتفاق نخواهد افتاد چرا که آب دادن به کسي که احساس تشنگي ندارد بلکه احساس سيرابي نيز مي کند جز بي ارزش کردن آب و حتي ايجاد نفرت از آب ثمره اي نخواهد داشت. پس تا تواني تشنگي آور به دست ، تا بجوشد آبت از بالا و پست. انتظار فرج هم که در روايات به خود فرج تعبير شده زماني معنا خواهد داشت که نياز به مولا درک شده باشد وگر نه انتظار و فرج مفهومي نخواهند داشت. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *