مدیریت آخور در پرورش گاو شیری

مدیریت آخور در پرورش گاو شیری
مدیریت آخور در پرورش گاو شیری

فری استال

۴۰ تا ۶۰ درصد هزینه های تولید شیر مر بوط به هزینه های خوراک است؛ بنابراین ضروری است به سیستم تهیه خوراک و مدیریت بهینه آن توجه زیادی صورت گیرد تا از اتلاف و افزایش هزینه ها جلوگیری کرد. محل نهایی سیستم خوراک، آخورها می باشد که در این متن در مورد نکات مورد توجه صحبت خواهد شد. وقتی که گاوها گروه‌بندی می‌شوند رفتار اجتماعی آنها تغییر کرده و قلدری و ترسو بودن دام‌ها به ویژه در هنگام مصرف خوراک مشخص می‌گردد. قلدری گاوها با اندازه بدن، سن و … همبستگی دارد. این حالت می‌تواند مصرف خوراک را تحت تاثیر قرار دهد.

رقابت شدید در آخور در زمان برگشت از شیردوشی و زمانی که خوراک تازه تحویل داده می‌شود صورت می‌گیرد.

فری استال

در تحقیقی که بر روی  گروه کوچک صورت گرفت مشخص شد که حداکثر اثر قلدری و رقابت برای مصرف غذا بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه بعد از تحویل خوراک به طول می‌انجامد. این آزمایش نشان داد که نسبت اندازه گروه با طول آخور نبایستی محدود شود یا قابلیت دسترسی به خوراک نباید محدود شود تا از کاهش مصرف خوراک گاوهای ترسو جلوگیری شود زیرا در زمانی که رقابت برای مصرف خوراک وجود دارد گاوهای قلدر معمولا زمان بیشتری را صرف مصرف خوراک، نسبت به گاوهای ترسو صرف می‌کنند که این موضوع سبب مصرف بیشتر خوراک توسط آنها شده و کاهش مصرف خوراک گاوهای ترسو را در پی دارد.

گاوها بایستی ۱۶ تا ۱۸ ساعت به TMR دسترسی داشته باشند.

زمان تحویل خوراک

گاوها TMR را در وعده های مختلف مصرف می کنند که مهمترین وعده مصرف خوراک بعد از شیردوشی است. خوراک تازه بایستی بعداز شیردوشی به ویژه شیردوشی صبح در اختیار گاوها قرار گیرد.

حصار آخور

بیشترین مقدار تولید بزاق، کمترین مقدار جدا کردن ذرات خوراک و پراکندن آن زمانی است که گاو در حالتی که در چراگاه غذا مصرف میکند باشد. لذا ضروری است کف آخور از کف راهروی پشت دیوار آخور حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر بالاتر باشد. وجود حصار مناسب برای آخور ، سبب کاهش پراکندن TMR و تشویق مصرف آن خواهد شد.

هل دادن خوراک

معمولا گاوها در هنگام مصرف خوراک، آن را به بیرون پراکنده می کنند که این قسمت خوراک از دسترس آنها خارج می شود. لذا بایستی به صورت دستی یا با باکمک تراکتور و تیغه ای در جلوی آن نصب است TMR به سمت آخور هل داده شود.

اهمیت مدیریت آخور  و راهکارهای آن
یکی از مهمترین سوالاتی که همیشه به ذهن می آید این است که چگونه و با چه سرعتی شما می توانید با برنامه ای  در دامداری خود سازگار شوید که علاوه بر شیر تولیدی و ترکیبات شیر، بازده خوراک را هم بدون هزینه زیاد افزایش دهد؟

پاسخ این است از اهمیت خطیر مدیریت آخور چشم پوشی نکنید. درحالی که اغلب ندیده گرفته می شود، این جایی است که پول ساخته میشود و پول سازی می کند. مدیریت آخور تضمین می کند که گاوها همان جیره متوازنی را میخورند که نوشته شده است.

اغلب مشاوران برجسته همواره بر خورانیدن جیره های پر علوفه ای و حداکثر کردن علوفه مصرفی پافشاری دارند. همراه با این جیره های پرعلوفه، حفظ نسبت ثابت و مستمر علوفه به کنسانتره خوراک ریخته شده اهمیت پیدا می کند.

تغییرات روز-به-روز در این نسبت علوفه به کنسانتره سرعت تولید اسیدهای چرب فرار را در شکمبه تحت تاثیر قرار می دهد. این مسئله به نوبه خود pH شکمبه را تحت تاثیر قرار می دهد. وقتی جمعیت و گونه های باکتریایی تغییر می کنند، هضم شکمبه ای نیز دچار تغییر می شود.


«جدا کردن خوراک» بازی شما را به هم میریزد.

گاوها پوزه خود را برای یافتن چیزهای خوردنی خوب داخل خوراک می کنند. اما این جدا سازی، نسبت علوفه به کنسانتره را به هم میریزد. وقتی که به آنها اجازه جداکردن خوراک را می دهید، و این نسبت در طول روز به هم میریزد، هم آنها ضرر می کنند و هم شما!عمده ضررهای که ایجاد می شود عبارتند از :

– کاهش کلی قابلیت هضم
– کاهش کلی قابلیت هضم

– افزایش اسیدوز

–  خوراک مصرفی نا منظم

– افزایش وقوع بیماری های متابولیک

– چربی شیر پایین

جدا سازی خوراک می تواند به وسیله قطعات بلند، مواد خشبی خشک (بیش از ۶۰ درصد)، چگالی بسیار متغیر مواد مغذی به کار رفته در جیره، یا علوفه خیلی خیلی خشک ایجاد شود. در هر مورد، ویژگی های فیزیکی جیره است که امکان جداسازی راحت آن را توسط دام فراهم می سازد. عوامل دیگری نیز هستند که میتوانند موجب این جداسازی شوند:

میزان فضای آخور به ازای هر راس

تعداد ساعاتی از روز که خوراک در آخور فراهم است.

تعداد دفعاتی در روز که TMR ارائه می شود.

تعداد دفعاتی که خوراک در آخور هم زده می شود (Push up: در واقع هم زدن خوراک در آخور و هُل دادن آن به سمت دام در آخورهای زمینی است).


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *