علت ناکامی اقتصادی دولت؟

چرا فعاليت هاي اقتصادي دولت روحاني مشهود نيست؟(قسمت پنجم)

واژگان سياسي و اقتصادي در کشور ما مظلومند واژگاني نظير ليبراليسم و کاپيتاليسم و سوسياليسم و اقتصاد اسلامي و بانکداري اسلامي از مظلومترين کلماتي هستند که يقينا در روز جزا بانيان ومفسران آن گريبان مديران اجرايي توانمند ما را خواهند گرفت
مشکل اصلي اقتصاد در کشور ما که توانمندي دولت ها را در پيشبرد اهداف خود ناتوان مي سازد آن است که اصولا مشي اقتصادي خاصي بر شئونات اقتصادي و سياسي کشور حاکم نيست آن چه ما امروز از آن به اقتصاد ملي تعبير ميکنيم مجموعه اي از قوانين و روش هاي متضاد است که خروجي آن رکود و تورم و بيکاري و فقر و فحشا از يک طرف و بهشتي براي فرار مالياتي و پولشويي و ربا خواري و فساد سيستمي و ساز ماني و اختلاس هاي کلان و ميلياردي وخروج  پول و سرمايه  از سوي ديگر است اين ساختار اقتصادي امروز به هيولايي تبديل شده که در هنگام نظارت و حسابرسي خود را آزاد مي داند و در هنگام پرداخت ماليات و حقوق ملت خود را دولتي مي داند
چنين ترکيب ناموزوني که تورم را ابزار حليت ربا ساخته چگونه مي خواهد با تورم که رگ حيات سيستم بانکي کشور و ربا خواران اسلامي است مبارزه کند؟
وقتي مدير خصوصي سازي يک وزارت خانه آن قدر شعورش نمي رسد که بين وظايف حاکميتي و بخش خصوصي تمايز قايل شود چگونه مي خواهيم امورات اصلاح شود ؟
و مگر دولت روحاني تغييري در اين ساختار ها و روابط داده که حالا منتظر بهبود وضع اقتصادي باشيم؟

تا او چه خواهد ...
والسلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *