آیا قانون اساسی تزئینی است؟

امروز متوجه شدم به بهانهٔ نبود گزینهٔ «سایر ادیان» در فرم درخواست کارت ملی به اصطلاح هوشمند! شهروندانی که به ادیانی به جز ادیان رسمی موجود در قانون از جمله «بهائیت» باور دارن دیگه نمی‌تونن کارت ملی بگیرن و یا باید دروغ بگن یا قید بسیاری از حقوق شهروندی خودشون رو بزنن.

قانون اساسی در فصل سوم با عنوان «حقوق ملت» این مورد میگه:

اصل‏ نوزدهم: ‎‎‎‎‎مردم‏ ایران‏ از هر قوم‏ و قبیله‏ که‏ باشند از حقوق‏ مساوی‏ برخوردارند و رنگ‏، نژاد، زبان‏ و مانند اینها سبب‏ امتیاز نخواهد بود.
اصل‏ بیست و سوم: تفتیش‏ عقاید ممنوع‏ است‏ و هیچکس‏ را نمی توان‏ به‏ صرف‏ داشتن‏ عقیده‏ ای‏ مورد تعرض‏ و مؤاخذه‏ قرار داد.

طبق این اصول اساسا نباید همچین گزینه‌ای در فرم مربوطه وجود داشته باشه چه برسه به اینکه کلا باقی ادیان و باورها رو رد کنن.

ظاهرا در این مملکت قانون اساسی جنبهٔ تزئینی داره وگرنه در وهلهٔ اول دولت باید جلوی همچین مسئله‌ای رو می‌گرفت و اگر دولت این کار رو نمی‌کردن مجلس و شورای نگهبان به مسئله ورود می‌کردن.

پی‌نوشت: ظاهرا شورای محترم نگهبان صفحه اصل بیست و سوم رو از وبسایتش پاک کرده* :) ولی خوشبختانه هنوز یک نسخه از اون روی وبسایت مجلس شورای اسلامی موجوده.

* در کتاب قلعه حیوانات جورج اورل نوشته بود که قوانین نوشته شده روی دیوار یواش یواش عوض می‌شدند تا جایی که عبارت «همه حیوانات برابرند» به «همه حیوانات برابرند، بعضی حیوانات برابرترند» تغییر یافت.

پی‌نوشت دوم: این هم لینک نسخهٔ آرشیو شدهٔ صفحهٔ مذکور در سایت مجلس شورای اسلامی برای محکم کاری که مبادا یهو حذف یا عوض بشه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *